0
1
Northfinder Exam demo
Podstawy budowy jachtów motorowych
Sekcja zawiera dwadzieścia dwa pytania egzaminacyjne oraz kilkanaście krótkich artykułów, w których znajdziesz prawidłowe odpowiedzi. Sprawdź, czym różni się RIB od houseboata, jak nie pomylić achterpiku z fordekiem oraz do czego służą pagaje i fendery.
Co to jest log, sonar albo ploter map? Jak działa „kingston” i gdzie ukryta jest zęza? Uważna lektura pierwszej części repetytorium sprawi, że wszystko to stanie się jasne
W panelu niżej widzisz kluczowe pojęcia, nazwy i skróty wprowadzone w tej sekcji repetytorium. Po zakończeniu lektury zajrzyj tutaj ponownie i sprawdź, czy wszystkie terminy są dla Ciebie zrozumiałe. W razie potrzeby użyj linków, by wrócić do odpowiednich artykułów i uzupełnić wiedzę.
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
·
01
02
Do pływania w stanie bezwypornościowym zdolne są jachty:
a.
półślizgowe
b.
wypornościowe
c.
ślizgowe
poprawna odpowiedź
c.
ślizgowe
Podczas wchodzenia jachtu motorowego w ślizg dochodzi do zjawiska:
a.
częściowego wynurzenia kadłuba z wody i spadku oporu falowego
b.
głębszego zanurzenia kadłuba jachtu i wzrostu oporu falowego
c.
zmiany stanu pływania bezwypornościowego w stan pływania wypornościowego
poprawna odpowiedź
a.
częściowego wynurzenia kadłuba z wody i spadku oporu falowego
Rodzaje jachtów motorowych –
podział ze względu na sposób poruszania się w wodzie
Ze względu na zdolność kadłuba do wejścia w ślizg – czyli poruszania się w stanie bezwypornościowym – lub brak takiej zdolności jachty motorowe dzielimy na ślizgowe i wypornościowe. Stan bezwypornościowy to sytuacja, w której napęd o odpowiednio dużej mocy, specjalny kształt kadłuba i uzyskana dzięki nim prędkość powodują częściowe wynurzenie kadłuba z wody. Mniej kadłuba w wodzie – to mniejsze opory i większa prędkość. Jacht sunie po powierzchni wody zamiast przez nią przepływać. To jest ślizg.
Jacht wypornościowy, z powodu innego kształtu kadłuba (często także stosunkowo niewielkiej mocy silnika i proporcjonalnie dużej masy własnej), nie ma zdolności do wynurzania kadłuba i wchodzenia w ślizg. Pływa z kadłubem (zwykle pękatym i prawie płaskodennym) stale zanurzonym w wodzie. To jest pływanie wypornościowe.
Rozwiązanie pośrednie to konstrukcje półślizgowe. Takie jednostki potrafią częściowo wynurzyć kadłub z wody, by zmniejszyć opory i zwiększyć prędkość, ale nie są zdolne do wejścia w ślizg.
Łódź motorowa w ślizgu
03
04
Jacht typu RIB to:
a.
komfortowa barka turystyczna
b.
jednostka ze sztywnym kadłubem, dnem V-kształtnym i pneumatycznymi burtami
c.
duży ponton wędkarski z płaskim dnem
poprawna odpowiedź
b.
jednostka ze sztywnym kadłubem, dnem V-kształtnym i pneumatycznymi burtami
Houseboat to:
a.
każda jednostka pływająca wypornościowo
b.
inaczej duży ponton
c.
komfortowa barka mieszkalna lub duży jacht turystczny
poprawna odpowiedź
c.
komfortowa barka mieszkalna lub duży jacht turystczny
Rodzaje jachtów motorowych –
podział ze względu na konstrukcję i przeznaczenie
- łodzie otwartopokładowe – jednostki bez kabiny
- łodzie kabinowe – od małych jednostek turystycznych po ogromne jachty oceaniczne
- pontony – jednostki o płaskim dnie uniemożliwiającym ślizg i burtach zbudowanych z tub pneumatycznych
- łodzie typu RIB – (ang. rigid inflatable boat) jednostki ze sztywnym dnem w kształcie litery V i pneumatycznymi burtami
- skutery wodne – niewielkie jednostki rekreacyjne lub wyczynowe wyposażone w pędnik strugowodny
- barki turystyczne – z reguły duże i komfortowe jednostki wypornościowe (zwane także houseboat), przeznaczone głównie do rekreacyjnej żeglugi śródlądowej
- łodzie wyczynowe – jednostki przeznaczone do profesjonalnego uprawiania sportu
Houseboat – luksusowy jacht
Houseboat – barka mieszkalna
Łódź typu RIB
Sportowa łódź wyczynowa
05
Łodzią o konstrukcji hybrydowej jest:
a.
każdy jacht wyposażony w żagle i silnik
b.
jednostka typu RIB
c.
łódź napędzana silnikiem elektrycznym
poprawna odpowiedź
b.
jednostka typu RIB
Rodzaje jachtów motorowych –
podział ze względu na zastosowany materiał konstrukcyjny
Tu decyduje podstawowy materiał konstrukcyjny:
- jachty drewniane to jednostki, których drewniane poszycie rozpostarte jest na drewnianym szkielecie
- jachty laminatowe to konstrukcje, w których poszycie i liczne elementy szkieletu wykonane są z laminatu poliestrowo-szklanego spajanego żywicami epoksydowymi
- konstrukcje jachtów aluminiowych wykorzystują lekkie, wytrzymałe i odporne na korozję stopy aluminium, stosowane zarówno w poszyciu, jak i w szkielecie jednostek
- jachty stalowe to te wykonane w całości z blach i profili stalowych – bardzo wytrzymałe, lecz ciężkie i nieodporne na korozję
- konstrukcje hybrydowe – tu dobrym przykładem jest RIB ze sztywnym laminatowym lub metalowym dnem i pneumatycznymi burtami z PCV lub Hypalonu
Motorowy jacht drewniany
06
Trimaran to:
a.
kabinowy jacht motorowy
b.
jacht motorowy pływający wyłącznie wypornościowo
c.
jacht o trzech kadłubach
poprawna odpowiedź
c.
jacht o trzech kadłubach
Łodzie jednokadłubowe i wielokadłubowe
Ze względu na liczbę kadłubów, wyróżniamy: klasyczne rozwiązanie jednokadłubowe lub konstrukcje wielokadłubowe – katamarany (dwa kadłuby) i trimarany (trzy kadłuby), aż po rzadko spotykane quadrimarany.
Katamaran motorowy
07
08
Pawęż to:
a.
konstrukcyjne zakończenie rufy, do którego często montowany jest silnik przyczepny
b.
najbardziej wysunięta do przodu część kadłuba jachtu
c.
pionowy wspornik linek relingu
poprawna odpowiedź
a.
konstrukcyjne zakończenie rufy, do którego często montowany jest silnik przyczepny
Kokpit to:
a.
najniżej położona przestrzeń w kadłubie jachtu
b.
otwarta część jachtu, w której przebywa i pracuje załoga
c.
inaczej pokład w części dziobowej
poprawna odpowiedź
b.
otwarta część jachtu, w której przebywa i pracuje załoga
Podstawowe elementy kadłuba i zabudowy jachtu
- dziób – przednia część kadłuba
- rufa – tylna część kadłuba
- burta – boczna część kadłuba (prawa: sterburta, lewa: bakburta)
- śródokręcie – środkowa część kadłuba
- pokład (dek) – powierzchnia zamykająca kadłub od góry
- półpokład – wąski fragment pokładu biegnący wzdłuż burty
- pawęż – konstrukcyjne zakończenie rufy (tu mocowany jest silnik przyczepny)
- bakista – schowek do przechowywania, zazwyczaj w zabudowie kokpitu
- forpik – bakista lub pomieszczenie w dziobowej części kadłuba
- achterpik – bakista lub pomieszczenie w rufowej części kadłuba
- mesa – główne, wspólne pomieszczenie wewnątrz jachtu
- kambuz – jachtowa kuchnia
- kingston – potoczna nazwa pomieszczenia sanitarnego na jachcie
- kajuta – prywatne pomieszczenie mieszkalne wewnątrz jachtu
- koja – miejsca do spania w kajucie
- greting – drewniana albo kompozytowa podłoga w kokpicie lub w kabinie
- zęza – najniżej położona przestrzeń w kadłubie jachtu
1 – dziób. 2 – półpokład. 3 – sterburta. 4 – rufa. 5 – pawęż. 6 – forpik. 7 – bakburta. 8 – greting. 9 – achterpik.
- fordek – pokład w części dziobowej
- achterdek – pokład w części rufowej
- kabina – zadaszona część jachtu, często przybierająca formę nadbudówki
- kokpit – otwarta część jachtu przeznaczona dla załogi
- bimini – przeciwsłoneczny daszek rozkładany nad kokpitem
- bulaj – niewielkie okno (iluminator) w burcie lub nadbudówce jachtu
- konsola – (sterówka) miejsce instalacji przyrządów sterowniczych i kontrolnych
- kil – najniżej położony element konstrukcyjny kadłuba
1 – kosz dziobowy (tu: część sztormrelingu). 2 – fordek. 3 – kokpit. 4 – bimini. 5 – handreling. 6 – achterdek (tu: tzw. podest kąpielowy). 7 – kotwica. 8 – bulaj. 9 – kil.
09
10
Knaga to:
a.
otwarty od góry uchwyt, przez który przeprowadza się liny
b.
konstrukcyjne zakończenie rufy
c.
okucie w kształcie litery T służące do unieruchamiania lin
poprawna odpowiedź
c.
okucie w kształcie litery T służące do unieruchamiania lin
Handreling to:
a.
poręcz ułatwiająca bezpieczne przemieszczanie się po pokładzie
b.
bariera zabezpieczająca załogę przed wypadnięciem za burtę
c.
uchwyt na pokładzie służący do prowadzenia lin
poprawna odpowiedź
a.
poręcz ułatwiająca bezpieczne przemieszczanie się po pokładzie
Podstawowe elementy jachtowego osprzętu stałego
- sztormreling – bariera zabezpieczająca załogę i sprzęt przed wypadnięciem za burtę
- kosz dziobowy – metalowa konstrukcja poręczowa na dziobie
- kosz rufowy – metalowa konstrukcja poręczowa na rufie
- handreling – poręcz ułatwiająca bezpieczne przemieszczanie się po pokładzie
- knaga – okucie służące do unieruchamiania lin
- półkluza – okucie służące do prowadzenia lin (np. liny cumowniczych)
Knaga
Półkluzy
11
12
Pagaj to:
a.
krótkie wiosło
b.
pneumatyczny ochraniacz burt
c.
poręcz ułatwiająca bezpieczne przemieszczanie się po pokładzie
poprawna odpowiedź
a.
krótkie wiosło
Bosak to:
a.
uchwyt na pokładzie służący do prowadzenia lin
b.
część pokładu, po której wolno poruszać się bez obuwia
c.
specjalny hak na długiej rękojeści służący m.in. do podejmowania przedmiotów z wody
poprawna odpowiedź
c.
specjalny hak na długiej rękojeści służący m.in. do podejmowania przedmiotów z wody
Podstawowe elementy jachtowego wyposażenia przenośnego
- cumy – liny mocujące jacht do nabrzeża (liny cumownicze)
- odbijacze – pneumatyczne ochraniacze zabezpieczające kadłub przed kontaktem np. z nabrzeżem
- kotwica – służy do kotwiczenia (mocowania do dna akwenu) jachtu lub innego obiektu pływającego
- pagaje – krótkie wiosła (służące m.in. jako napęd awaryjny)
- bosak – hak na długiej rękojeści służący do podejmowania z wody lin, chwytania boi itp.
1 – odbijacze. 2 – kotwica Danfortha. 3 – kotwica Bruce’a.
1 – pagaje (aluminiowy i drewniany). 2 – bosak teleskopowy.
13
Linia paliwowa to:
a.
instalacja doprowadzająca paliwo do silnika
b.
ślad pozostawiany na wodzie wskutek wycieku paliwa
c.
instalacja służąca do tankowania jachtu
poprawna odpowiedź
a.
instalacja doprowadzająca paliwo do silnika
Instalacje paliwowe
Małe silniki przyczepne (zwane także zaburtowymi) całą instalację paliwową – w tym zbiornik, zawór odcinający, filtr i przewody – mieszczą zazwyczaj wewnątrz swojej obudowy.
Większe silniki zaburtowe oraz silniki stacjonarne wyposażone są w tzw. linię paliwową, w której skład wchodzi przewód paliwowy (zwykle wyposażony w ręczną pompkę podającą, tzw. „gruszkę”), filtr z separatorem wody oraz niezbędne złącza i zawory. Zbiornik paliwa montowany jest często w jednej z bakist w kokpicie.
Kompletna linia paliwowa
14
15
Brak wypływu wody przez otwór kontrolny układu chłodzenia pracującego silnika świadczy o:
a.
odpowiedniej szczelności zanurzonych w wodzie elementów silnika
b.
braku wody w zewnętrznym obiegu układu chłodzenia
c.
krytycznie niskim poziomie płynu w wewnętrznym obiegu układu chłodzenia
poprawna odpowiedź
b.
braku wody w zewnętrznym obiegu układu chłodzenia
Impeler (elementu układu chłodzenia) to:
a.
wymiennik ciepła w dwuobiegowych układach chłodzenia
b.
wirnik pompy wodnej
c.
inaczej czerpnia denna wody chłodzącej
poprawna odpowiedź
b.
wirnik pompy wodnej
Układy chłodzenia
Mniejsze silniki przyczepne chłodzone są wyłącznie wodą zaburtową. Woda z akwenu zasysana jest do układu chłodzenia i – po odebraniu ciepła od wszystkich wymagających tego elementów – wypompowywana na zewnątrz przez otwór w obudowie silnika. Kontrola tego wypływu to krytycznie ważny element obsługi silnika – brak chłodzenia prowadzi nieuchronnie do uszkodzenia przekładni i samego silnika.
Duże silniki przyczepne oraz silniki stacjonarne mają z reguły dwa obiegi płynów chłodzących: obieg wewnętrzny (płyn chłodzący w zabudowanym zbiorniku, pompa, wymiennik ciepła) i obieg zewnętrzny czerpiący wodę zaburtową. Tu płyn chłodzący krążący w obiegu wewnętrznym odbiera ciepło od elementów silnika, po czym trafia do wymiennika ciepła, który chłodzony jest wodą pobieraną z akwenu w obiegu zewnętrznym. Tego typu układy, poza kontrolą poziomu płynu chłodzącego w obiegu wewnętrznym wymagają także obserwacji wypływu wody przez otwór kontrolny obiegu zewnętrznego. Dokładnie tak jak w mniejszych silnikach – brak wody w tym obiegu prowadzi do poważnych uszkodzeń.
Najczęstszymi, a jednocześnie dość banalnymi przyczynami braku obiegu wody zaburtowej w układzie chłodzenia są zatkane albo znajdujące się ponad linią wody otwory wlotowe w kolumnie silnika przyczepnego, zablokowana przez pływające w wodzie zanieczyszczenia czerpnia denna silnika stacjonarnego lub uszkodzony wirnik pompy wodnej (ang. impeler). Impeler w układach chłodzenia silników stacjonarnych to element zazwyczaj łatwo dostępny i możliwy do własnoręcznej wymiany, zaś w nowoczesnych silnikach przyczepnych – wymagający z reguły interwencji profesjonalnego serwisu.
1 – czerpnia wody zaburtowej (otwór wlotowy zewnętrznego układu chłodzenia). 2 – otwór kontrolny zewnętrznego układu chłodzenia.
16
17
Akumulatorem najbardziej odpowiednim do obsługi rozruchu silnika jest:
a.
akumulator typu AGM
b.
akumulator żelowy
c.
akumulator kwasowo-ołowiowy
poprawna odpowiedź
c.
akumulator kwasowo-ołowiowy
Akumulatory typu AGM charakteryzuje:
a.
mniejsze natężenie prądu chwilowego (CCA) niż w akumulatorach ołowiowo-kwasowych
b.
niższa pojemność (Ah) niż w akumulatorach ołowiowo-kwasowych o tych samych gabarytach
c.
większe natężenie prądu chwilowego (CCA) niż w akumulatorach ołowiowo-kwasowych
poprawna odpowiedź
a.
mniejsze natężenie prądu chwilowego (CCA) niż w akumulatorach ołowiowo-kwasowych
Instalacje elektryczne
Standardowe instalacje elektryczne jachtów zasilane są przez akumulatory (kwasowo-ołowiowe, żelowe lub AGM) generujące prąd o napięciu 12V DC. Rozbudowana na komfortowych jachtach instalacja hotelowa (oświetlenie, klimatyzacja, elektronika itp.) oraz pewne elementy osprzętu pokładowego (windy kotwiczne, stery strumieniowe, elektryczne kabestany) wymuszają instalację dwóch i więcej akumulatorów lub ich zespołów. Jeden zestaw obsługuje wówczas wyłącznie rozruch silnika, a drugi i kolejne odpowiadają za zasilanie pozostałych elementów wyposażenia i osprzętu.
Parametrami istotnymi dla prawidłowego doboru, eksploatacji i konserwacji jachtowych akumulatorów są ich rodzaj, pojemność i natężenie prądu chwilowego (tzw. prądu rozruchowego lub CCA). Akumulatory żelowe oraz typu AGM (Absorbent Glass Mat) przy mniejszych gabarytach własnych oferują zazwyczaj większą niż klasyczne akumulatory kwasowo-ołowiowe pojemność, tj. wyrażoną w amperogodzinach (Ah) liczbę godzin, przez które bateria może podawać do instalacji prąd o natężeniu 1 A. Są przy tym niezwykle odporne na przechyły i doskonale znoszą głębokie rozładowanie, ale nie sprawdzają się jako baterie rozruchowe ze względu na mały prąd chwilowy (wyrażone w amperach maksymalne natężenie prądu możliwe do pobrania z akumulatora).
Na jednostkach, na których jest to możliwe, stosuje się więc często zestaw dwóch baterii: klasycznej, z płynnym elektrolitem – do rozruchu silnika (wysoki prąd chwilowy) oraz żelowej lub AGM – do długotrwałego utrzymania zasilania elektroniki i pozostałych urządzeń.
Jachtowe baterie są ładowane przez alternatory zintegrowane z silnikami (stacjonarnymi i większymi silnikami przyczepnymi) lub – poprzez prostownik – z przyłączy 230V udostępnianych w portach. Całość instalacji zabezpieczona jest wyłącznikiem głównym (tzw. „heblem”) oraz systemem bezpieczników, a na większych jednostkach pracę poszczególnych obwodów można kontrolować z pomocą panelu sterowania w kabinie.
Pojemnik na akumulator chroniący przed zachlapaniem (tu w wersji z wbudowanym woltomierzem oraz portami przyłączeniowymi), obok – akumulator AGM.
18
19
Anemometr służy do określenia:
a.
prędkości przemieszczania się jachtu po wodzie
b.
prędkości i kierunku wiatru
c.
głębokości akwenu pod jachtem
poprawna odpowiedź
b.
prędkości i kierunku wiatru
Echosonda służy do odczytu:
a.
obrazu obiektów znajdujących się na akwenie wokół jachtu
b.
prędkości przemieszczania się jachtu
c.
głębokości akwenu pod jachtem
poprawna odpowiedź
c.
głębokości akwenu pod jachtem
Elektronika jachtowa wspomagająca żeglugę
- ploter GPS – działa podobnie do nawigacji samochodowej, pokazując aktualną pozycję geograficzną jachtu nałożoną na mapę akwenu oraz rzeczywiste (odniesione do pozycji geograficznej a nie powierzchni wody) parametry: prędkość, przebyty dystans i kierunek żeglugi (kurs)
- log – pokazuje prędkość przemieszczania się statku i dystans przebyty po wodzie
- echosonda – wskazuje głębokość akwenu bezpośrednio pod jachtem, a czasem także w niewielkiej odległości przed nim; zaawansowane modele potrafią obrazować profil dna i wykrywać obiekty (np. ławice ryb)
- anemometr (inaczej wiatromierz) – urządzenie przekazujące dane o kierunku i prędkości wiatru
- stacja meteo – urządzenie, które pokazuje aktualny stan oraz zmiany najistotniejszych parametrów pogody (m.in. temperaturę, ciśnienie atmosferyczne, wilgotność powietrza itp.
- autopilot – współpracując z kompasem magnetycznym lub ploterem GPS oraz urządzeniem sterowym, pozwala automatycznie utrzymać zaprogramowany kurs
- radiotelefon – nadawczo-odbiorcza stacja radiowa działająca w paśmie morskim VHF; zaprogramowane kanały (w tym kanał bezpieczeństwa nr 16) pozwalają na nasłuch i komunikację radiową na morzu
- AIS – system automatycznej identyfikacji statków, który pozwala na obserwację i identyfikację innych (wyposażonych w nadajniki AIS) jednostek na akwenie; alarmuje o kursach kolizyjnych i niebezpiecznym zbliżeniu jednostek
Radiotelefon morski VHF i ploter GPS
Wskaźniki logu i anemometru
20
Rumpel na jachcie motorowym to:
a.
pionowy wspornik linek relingu
b.
rodzaj krótkiego wiosła
c.
drążek sterujący poziomym wychyleniem płetwy sterowej lub silnika przyczepnego
poprawna odpowiedź
c.
drążek sterujący poziomym wychyleniem płetwy sterowej lub silnika przyczepnego
Mechanizmy sterujące kierunkiem żeglugi
Dla uproszczenia zagadnienia wyróżnimy tu dwa najczęściej spotykane na jednosilnikowych jachtach motorowych rozwiązania: mechanizmy sterowane rumplem lub kołem sterowym.
Rumpel to pracujący w płaszczyźnie poziomej drążek, sztywno połączony z płetwą sterową lub niewielkim silnikiem przyczepnym. W pierwszym przypadku zmianę kierunku żeglugi wywołuje wychylenie płetwy sterowej (pracująca na wale śruba napędowa nie zmienia położenia), a w drugim – skręt całego (najczęściej zawieszonego na pawęży) silnika wraz z przekładnią i śrubą.
Sterowanie umieszczonym na konsoli lub w kabinowej sterówce jachtu kołem sterowym wymaga przeniesienia obrotowego ruchu tego koła na mechanizm wymuszający wychylenie płetwy sterowej, skręt silnika lub (w przypadku przekładni typu Z-Drive) zespołu pędnika. Ruch koła sterowego przenoszony jest tu z pomocą mechanicznych sterociągów, stalowych linek pracujących w sztywnych pancerzach lub poprzez systemy hydrauliczne wyposażone w umieszczoną przy kole sterowym pompę, przewody transportujące olej i siłowniki.
Sterowanie za pomocą koła sterowego; biegi i gaz kontroluje wielofunkcyjna manetka
Sterowanie rumplem wyposażonym w zintegrowaną manetkę gazu
21
22
Kingston na jachcie to:
a.
instalacja WC typu morskiego
b.
jachtowa kuchnia
c.
wewnętrzny obieg układu chłodzenia silnika
poprawna odpowiedź
a.
instalacja WC typu morskiego
Instalacja zęzowa odprowadza wodę z:
a.
zewnętrznego obiegu układu chłodzenia
b.
najniżej położonej części kadłuba
c.
instalacji wody słodkiej
poprawna odpowiedź
b.
najniżej położonej części kadłuba
Jachtowe instalacje wodne
Najważniejsze instalacje odpowiadające za pobór, wykorzystanie oraz odpompowywanie wody na jachcie (nie związane bezpośrednio z chłodzeniem silnika) to: instalacja wody słodkiej, instalacja zęzowa oraz instalacja kingstona czyli jachtowa instalacja WC typu morskiego.
Instalacja wody słodkiej to rozwiązanie stosowane głównie na komfortowych jachtach kabinowych. Napełniane w portach zbiorniki połączone są z systemem zaworów i przewodów doprowadzających wodę do kranów. Za utrzymanie obiegu w układzie odpowiada specjalna pompa elektryczna, automatycznie wykrawająca spadek ciśnienia w układzie. Podgrzewanie wody w tej instalacji odbywa się zazwyczaj w specjalnym bojlerze wyposażonym w wężownicę ogrzewaną gorącym odpływem z układu chłodzenia pracującego silnika oraz grzałkę elektryczną zasilaną z portowych przyłączy 230V.
Instalacja zęzowa to system odpowiadający za wypompowanie z najniżej położonej przestrzeni kadłuba wody lub innych płynów, które przedostają się tam z zewnątrz jachtu, na skutek skraplania wewnątrz kadłuba lub z drobnych nieszczelności różnych instalacji transportujących ciecze. Woda zęzowa usuwana jest za burtę lub do specjalnego zbiornika za pomocą ręcznych lub elektrycznych (często automatycznych) pomp zęzowych. Podobnie obsługiwany jest odbiór wody z dna jachtowej kabiny prysznicowej.
Kingston, czyli jachtowa instalacja WC typu morskiego, to w zasadzie jedna, połączona z muszlą sedesu pompa (ręczna lub elektryczna) o specjalnej konstrukcji, odpowiadająca jednocześnie za zasysanie wody i odpompowywanie fekaliów za burtę lub do specjalnego zbiornika. Ponieważ zrzut fekaliów do akwenów śródlądowych jest surowo zabroniony, w marinach dostępne są często specjalne pompy służące do bezpiecznego ich odpompowywania przez umieszczone na zewnątrz jachtu wlewy (oznaczone jako „waste” lub „blackwater”).
Alternatywnym rozwiązaniem do WC typu morskiego jest toaleta chemiczna, wyposażona w szczelny zbiornik na fekalia i własny pojemnik z wodą do spłukiwania muszli. Do opróżniania tego typu toalet w portach służą specjalne zlewnie.
Kompaktowa toaleta chemiczna i WC typu morskiego
Użytkowe elementy instalacji wody słodkiej na komfortowym jachcie
Kolejna sekcja repetytorium:
Silniki i układy napędowe jachtów motorowych
Drugi rozdział podręcznika zawiera szesnaście pytań egzaminacyjnych i dziewięć artykułów poświęconych m.in. typowym rozwiązaniom konstrukcyjnym silników łodzi motorowych, stosowanym w nich pędnikom oraz metodom przeniesienia napędu i zmiany kierunku ciągu. W tej sekcji omówimy także podstawowe reguły prawidłowego rozruchu i odstawiania silników oraz najważniejsze zasady ich bezpiecznej obsługi.
Northfinder Sailing Skills Academy
Stowarzyszenie KS Northfinder
jest podmiotem upoważnionym decyzją MSiT
DSW-ZKS.442.125.2025
do prowadzenia egzaminów żeglarskich
Polityka prywatności
Copyright © 2026 Avena Ultranautica.
Treści publikowane na stronie internetowej exam.northfinder.org są chronione prawem autorskim i stanowią własność Avena Ultranautica. Każda nieautoryzowana forma rozpowszechniania lub udostępniania całości albo fragmentów tej publikacji jest przestępstwem. Wykorzystanie materiałów do celów cytowania jest dozwolone na warunkach określonych przepisami Prawa Autorskiego (Dziennik Ustaw 2006, Nr 90, poz. 631), w tym z obowiązkowym podaniem źródła cytatu.
